Szkoła Podstawowa im. Stanisława Broniewskiego "Orszy" w Wałdowie Szlacheckim

BIP FB Tarcza
Godło RP

Służę jak Orsza

Muzyka i taniec

Muzyka to pożywka, dzięki której

duch żyje, myśli i tworzy.

(Ludwig van Beethoven)

Muzyka (gr. mousike) to sztuka organizacji struktur dźwiękowych w czasie. Struktury dźwiękowe składają się z zestawów fal akustycznych o odpowiednio dobranych częstotliwościach i amplitudach oraz ciszy pomiędzy nimi.

Muzyka jest jedną z dziedzin sztuk pięknych, która wpływa na psychikę człowieka przez dźwięki. Celem muzyki jest oddziaływanie na świadomość słuchacza. Jest zjawiskiem odbieranym subiektywnie, zależnym od indywidualnych skłonności, wcześniejszych doświadczeń, społecznych kryteriów wartości, aktualnego nastroju i wielu innych czynników. Od mowy ludzkiej różni się znacznie większą abstrakcyjnością przekazywanych treści oraz wykorzystaniem oprócz głosu ludzkiego również instrumentów muzycznych.

Muzyka jest jednym z przejawów ludzkiej kultury. Można przyjąć, że muzyka od zawsze towarzyszyła człowiekowi w pracy, zabawie, odpoczynku oraz w obrzędach, najpewniej również od początku łączona była z tańcem i słowem. Z początku muzyka służyła celom praktycznym - pomagała w pracy zespołowej, była formą komunikacji, później stała się także elementem tożsamości zbiorowej. Z czasem wykształciła się jako jedna z gałęzi sztuki.

W tradycyjnym i najbardziej rozpowszechnionym ujęciu, struktury muzyczne składają się z rytmu, melodii oraz harmonii. Rozpatrując ten problem bardziej szczegółowo, elementami dzieła muzycznego są: melodyka, rytmika, harmonika, dynamika, agogika, artykulacja, kolorystyka, a w muzyce współczesnej także akustyka.

Muzykę można klasyfikować na wiele sposobów, np.:

Ze względu na cechy stylistyczne dzieli się też muzykę według epok. Mówi się o muzyce: antycznej, średniowiecznej, renesansowej, barokowej, klasycznej, romantycznej, współczesnej.

O tańcu nie da się pisać,

(...) taniec trzeba tańczyć.

(Paulo Coelho, Czarownica z Portobello)

Taniec to:

Każdy ma dość jasne wyobrażenie o tym, czym jest taniec, potrafi jeśli nawet nie opisać, to przynajmniej go rozpoznać i prawdopodobnie sam kiedyś tańczył. Od kiedy socjologia podzieliła czynności ludzkie na przyrodzone i kulturalne, taniec zaliczono do czynności kulturalnych. Najprostszy podział, jakiego można dokonać, to wyodrębnienie trzech odmiennych sfer działalności ludzkiej, w których się rozwinął: religia, rozrywka i sztuka. W każdej z nich pełni inne funkcje. Nie jest to podział ani precyzyjny, ani wyczerpujący. Taniec może być także formą terapii (choreoterapia), zaś dla niektórych ludzi jest po prostu pracą. Elementy tańca występują w niektórych dyscyplinach sportu jak: łyżwiarstwo figurowe, pływanie synchroniczne i gimnastyka artystyczna. Taniec jest zaliczany do ćwiczeń rekreacyjnych mających bardzo korzystny wpływ na zdrowie psychofizyczne. W wyniku ruchu ciała w tempie zgodnym z muzyką można wyrazić swoje uczucia, a z samego ruchu czerpać dużą przyjemność.

Głównym elementem tańca jest ruch ciała wykonawcy, może on być bardziej lub mniej skoordynowany, szybszy lub wolniejszy, ale zawsze celowy. Drugim elementem tańca jest rytm. Taniec można też nazwać formą komunikacji niewerbalnej. W tym sensie ktoś powiedział (o tańcu religijnym), że: Taniec jest modlitwą nóg.

Historia tańca jest tak samo długa jak historia ludzkości. Taniec jest jedną z najstarszych sztuk pięknych. Był obecny we wszystkich epokach i kulturach. Od tysięcy lat ludzie przekazywali swe opowieści w formie tańca. Zawdzięcza on swe powstanie po części wierzeniom religijnym. Ludzie tańczyli po to, by sprowadzić deszcz w czasie suszy (tzw. taniec deszczu) czy też spowodować wzrost urodzaju i zapewnić pomyślność łowów. Wojownicy tańczyli, żeby wzbudzić w sobie odwagę przed walką.

Można się tylko domyślać, jak wyglądały najstarsze tańce. Taniec nie pozostawia namacalnych śladów. W kulturze europejskiej najwcześniejsze wiadomości na ten temat pochodzą od Homera, który w Iliadzie opisuje grecką choreę. Najstarszy opis tańca, jaki dotrwał do czasów współczesnych, pochodzi ze Starego Testamentu i odnosi się do króla Dawida, tańczącego przed Arką Przymierza.

Warto zajrzeć

KALENDARZ MUZYCZNY

W 2. lub 3.sobotę kwietnia przypada Dzień Sklepu Płytowego (ang. Record Store Day), święto niezależnych sklepów muzycznych. Na pomysł jego ustanowienia wpadł Chris Brown, właściciel niezależnego sklepu z muzyką w Portland, w amerykańskim stanie Maine, zainspirowany sukcesem Dnia Komiksu, obchodzonego w Stanach Zjednoczonych. Pierwszy oficjalny Record Store Day odbył się 19 kwietnia 2008r. Obecnie na każdym kontynencie, z wyjątkiem Antarktydy, istnieją sklepy, skupione w swoistej organizacji.

W Polsce pierwsze imprezy z tej okazji odbyły się w 2011r., natomiast w 2019r. miały miejsce pierwsze oficjalne obchody, na których organizację na polskim rynku uzyskał zgodę od amerykańskich właścicieli marki warszawski sklep "Winylowa".

Wybranego dnia w sklepach, działających pod szyldem RSD, można kupić płyty, które są wydawane z tej okazji. Wytwórnie co roku przygotowują specjalne wydania płyt winylowych i CD oraz różne produkty promocyjne, które są dostępne tylko w tym dniu i tylko w wybranych sklepach. Płyty te nie pojawiają się w dystrybucji w sklepach sieciowych. Imprezy obejmują koncerty, spotkania z artystami, a z roku na rok coraz więcej wykonawców zgłasza chęć uczestnictwa w obchodach Dnia.

Międzynarodowy Dzień Tańca (ang. International Dance Day) został ustanowiony w 1982r. przez Komitet Tańca Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ang. International Theatre Institute, ITI, fr. Institut International du Théâtre) i wyznaczony na 29 kwietnia.

Dzień obchodów wybrano na pamiątkę urodzin wielkiego reformatora sztuki tańca, twórcy europejskiego teatru baletowego, francuskiego tancerza i choreografa, Jeana-Georges'a Noverre'a (1727-1810).

Intencją Dnia jest uczczenie tańca, rozkoszowanie się uniwersalnością tej formy sztuki, przekraczanie wszelkich barier politycznych, kulturowych i etnicznych oraz łączenie ludzi wspólnym językiem - tańcem.

Z okazji Dnia Tańca każdego roku inny wybitny artysta, związany z tą sztuką, przygotowuje orędzie adresowane do tych, którzy uprawiają i kochają taniec. Autor wiadomości jest wybierany przez Komitet Tańca i Radę Wykonawczą ITI. Wiadomość jest tłumaczona na wiele języków i rozpowszechniana na całym świecie.

30 kwietnia obchodzi się na całym świecie Międzynarodowy Dzień Jazzu (ang. International Jazz Day). Święto proklamowano w listopadzie 2011r. na Konferencji Generalnej UNESCO. Data obchodów powiązana jest z obchodzonym w kwietniu w Stanach Zjednoczonych miesiącem jazzu.

W deklaracji z okazji pierwszych obchodów Dnia dyrektor generalna UNESCO napisała: Jazz jest siłą, która w przeszłości przyczyniła się do wprowadzenia pozytywnych przemian transformacji społecznych i nadal taką siłą pozostaje, dlatego też UNESCO proklamowało Międzynarodowy Dzień Jazzu. Jazz sięga korzeniami czasów niewolnictwa i jest przejmującym głosem sprzeciwu wobec wszelkim formom opresji. Muzyka jazzowa przemawia językiem wolności, zrozumiałym w każdej kulturze. UNESCO przyświecają te same cele i dążymy do budowy pomostów między kulturami i społeczeństwami poprzez dialog i porozumienie. Ustanowienie Dnia Jazzu ma na celu podniesienie świadomości społeczności międzynarodowych na temat sztuki jazzu, jego korzeni, stylów i oddziaływań oraz podkreślenie znaczenia tego gatunku muzyki jako ważnego środka komunikacji społecznej.

Inauguracja odbyła się w Paryżu 27 kwietnia 2012r. Z tej okazji odbyły się koncerty, wykłady i dyskusje, prezentujące twórczość Marcusa Millera, Barbary Hendricks, Hugh Masekeli i wielu innych artystów.

Obchody Dnia mają na celu podniesienie świadomości wśród społeczeństwa międzynarodowego na temat wartości jazzu jako narzędzia edukacyjnego. Mogą one przyczynić się do krzewienia pokoju, rozwijania dialogu i wzmacniania współpracy między ludźmi. Ponadto celem obchodów jest uznanie dla sztuki jazzu i jego przedstawicieli, którzy na przestrzeni dziesięcioleci wykreowali wiele gatunków i stylów jazzowych oraz ukazanie jazzu jako pięknej muzyki, dającej ludziom radość i satysfakcję.

15 maja obchodzi się w Polsce Święto Polskiej Muzyki i Plastyki, mające na celu promowanie polskiej sztuki. Tego dnia w znaczących klubach organizowane są koncerty, a w wielu szkołach i ośrodkach dla dzieci prowadzone są specjalne zajęcia plastyczne, na które niejednokrotnie zapraszani są artyści plastycy. Święto ma charakter nieoficjalny i nie jest zbyt popularne wśród szerokiej masy społeczeństwa.

21 czerwca celebrowane jest Święto Muzyki (fr. Fête de la Musique, ang. Music Festival).

Święto powstało w 1981r. z inicjatywy Marcela Landowskiego, francuskiego kompozytora polskiego pochodzenia. Dzień 21 czerwca został wybrany, gdyż jest to pierwszy dzień lata oraz czas przesilenia letniego - najkrótsza noc w roku. Impreza miała swoją premierę nad Sekwaną 21 czerwca 1982r. Wówczas to, w nagłośnionym medialnie wystąpieniu, ówczesny minister kultury Francji zaprosił wszystkich Francuzów do wyjścia z muzyką w przestrzeń publiczną.

Od tamtego czasu ta masowa manifestacja na cześć muzyki odnotowała rosnący sukces. Święto, organizowane początkowo tylko we Francji, stało się znaczącym, europejskim wydarzeniem artystycznym. Każdego roku instytucje muzyczne - filharmonie, opery, teatry muzyczne, szkoły muzyczne, kluby muzyczne, ośrodki kultury, organizacje pozarządowe, puby, kawiarnie, jak również prywatne osoby na całym świecie organizują w czerwcu ogólnodostępne koncerty.

Oryginalna nazwa w języku francuskim: Fête de la Musique jest grą słów, homofonem wyrażenia: Faites de la musique! - Róbcie muzykę!. Hasło stało się przewodnim zawołaniem do uczestnictwa w imprezie.

Święto Muzyki ma na celu promocję muzyki w dwojaki sposób. Zgodnie ze swoim oryginalnym hasłem (Róbcie muzykę!) zachęca muzyków do spontanicznego wyrażenia się na ulicach miast i w miejscach publicznych, zaś dzięki organizowanym licznym darmowym koncertom i spontanicznym występom daje szerokiej publiczności dostęp do muzyki każdego rodzaju i stylu. Muzyka jest tu motywem uniwersalnym, łączącym ludzi w różnym wieku, o różnym pochodzeniu, religii i statusie społecznym.

Wydarzenie to różni się w zasadniczy sposób od innych imprez kulturalno - muzycznych (koncertów, festiwali itp.), jest ono bowiem otwartym zaproszeniem wszystkich osób, uprawiających muzykę w danej społeczności, do wspólnego uczestnictwa i tworzenia obrazu Święta. Impreza skierowana jest zarówno do amatorów, jak i tych zajmujących się muzyką zawodowo. Nawołuje do spontanicznego stawienia się w przestrzeni publicznej danego miasta i wyrażenia się muzycznie poprzez darmowe i powszechnie dostępne wystąpienia. Publiczności daje natomiast okazję do nieodpłatnego i swobodnego obcowania z różnorodnymi stylami muzycznymi, występującymi wśród danej społeczności. Siłą Święta Muzyki jest to, że nie ma ona jednego epicentrum, ale powstaje w wielu miejscach (tzw. punkty muzyczne) na zasadzie ruchu społecznego i współpracy obywateli - muzyków, publiczności i koordynatorów, z których każdy dokłada swoją "cegiełkę", powodując efekt synergii (współdziałanie różnych czynników, którego efekt jest większy niż suma poszczególnych oddzielnych działań). Z drugiej strony, nie tworzy nowego ośrodka kultury czy instytucji, ale jednoczy wszystkie, istniejące w danej społeczności ośrodki muzyki, w danym czasie i miejscu, na rzecz wspólnego celu. To wszystko czyni Święto Muzyki wielkim ruchem społecznym danej społeczności niejako "dla siebie".

Idee Święta Muzyki określa Europejska Karta Święta Muzyki (fr. La Charte Européenne Fête de la Musique), podpisana w Budapeszcie 1 listopada 1997r. Jej zasady obowiązują obecnie we wszystkich krajach, również poza Europą, które chcą uczestniczyć w Festiwalu Muzyki.

Historia imprezy na świecie pokazuje, że Święto ma silną moc wzmacniającą więzi międzyludzkie poprzez wspólne w nim uczestnictwo osób o różnym wieku, statusie społecznym, pochodzeniu. Pozwala również środowiskom osób niepełnosprawnych, niewidomych lub upośledzonych na pełniejszą integrację z resztą społeczeństwa. Dzięki temu impreza cieszy się ogromną popularnością i ma pozytywny wizerunek wszędzie tam, gdzie się odbywa.

Święto od swej pierwszej edycji odbywa się cyklicznie, co roku, zawsze 21 Czerwca. Od 1985r., po objęciu swoim zasięgiem całej powierzchni Francji, idea rozprzestrzeniła się poza granice kraju i stała się w 1995r. Międzynarodowym Świętem Muzyki, obecnym dziś na 5 kontynentach, w ponad 120 krajach i wieluset miastach świata. Święto Muzyki stało się pierwszym wydarzeniem muzycznym o zasięgu światowym.

W Polsce próby adaptacji idei Święta Muzyki miały miejsce, lecz z różnych powodów nie rozwinęły się one do oczekiwanych rozmiarów i nigdy nie stały powszechnym ruchem społecznym. Niemniej imprezy muzyczne z tej okazji odbywają się m.in. w Warszawie, Krakowie, Toruniu, choć niekoniecznie w wyznaczonym dniu.

21 czerwca obchodzony jest również Dzień Muzyki Europejskiej (ang. European Music Day), odbywający się od 2000r. w Grecji. Obchody Dnia, będące wielopoziomowym programem działań kulturalnych, rozprzestrzeniających się w całej Grecji, w ciągu minionych lat stały się największą zbiorową imprezą muzyczną w Europie Południowo - Wschodniej, oferując miłośnikom muzyki różnorodne przeżycia i doświadczenia. Święto daje także okazję do zaprezentowania się utalentowanym amatorom.

16 września świętuje się w Polsce Dzień Bluesa, zainicjowany przez Polskie Stowarzyszenie Bluesowe, obchodzony od 2005r. w dzień urodzin legendarnego B.B. Kinga. Z tej okazji w całym kraju organizowanych jest wiele imprez i koncertów, które mają promować ten gatunek muzyki i kulturę z nim związaną.

1 października obchodzony jest od 1975r. Światowy Dzień Muzyki (ang. World Music Day). Święto powstało z inicjatywy Yehudi Menuhina, amerykańskiego wirtuoza skrzypiec i wiolonczeli oraz dyrygenta, ówczesnego prezydenta Międzynarodowej Rady Muzyki (ang. International Music Council, fr. Conseil International de la Musique, IMC/CIM), działającej przy UNESCO. Celem obchodów jest pokazanie, jaka muzyka jest wyjątkowa i jakie dobro w sobie kryje, oraz promowanie muzyków.

Głównym celem święta jest przedstawienie muzyki w taki sposób, by była kojarzona jako dobro ludzkości oraz promocja muzyków jako tych, którzy tworzą piękno tej sztuki.

... frazy Chopina, owe frazy o długiej, krętej i wyszukanej linii,

tak swobodne, tak giętkie, tak chwytliwe,

szukające sobie miejsca kędyś bardzo daleko od swego początkowego kierunku.

Daleko od punktu, gdzie można się było ich spodziewać;

frazy igrające na falach kaprysu jedynie po to, aby wrócić tym świadomiej -

z tym bardziej wyrafinowaną precyzją,

niby ślizgając się po krysztale dźwięczącym,

aż do potrzeby krzyku - i ugodzić was w samo serce.

(Marcel Proust, przeł. T. Żeleński-Boy)

Z okazji 150-lecia urodzin Fryderyka Chopina Uchwałą Rady Państwa z 8 maja 1958r. (M.P. 1958 nr 38 poz. 217) rok 1960 został ogłoszony Rokiem Chopinowskim.

Z okazji jubileuszu 200-lecia urodzin Chopina zarówno Uchwałą Sejmu RP z 9 maja 2008r. (M.P. 2008 nr 39 poz. 343), jak i Uchwałą Senatu RP z 7 października 2009r. (M.P. 2009 nr 66 poz. 866) rok 2010 został ustanowiony Rokiem Fryderyka Chopina.

7 stycznia 2010r. w Filharmonii Narodowej w Warszawie odbyła się uroczysta inauguracja Roku Fryderyka Chopina, objętego Honorowym Patronatem Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. Gwiazdą koncertu był chiński pianista Lang Lang. Podczas obchodów Roku Fryderyka Chopina zaplanowano ponad 2 tys. wydarzeń w Polsce i na świecie.

1 marca 2010r. otwarto - po gruntownym remoncie i modernizacji - Muzeum Fryderyka Chopina w Zamku Ostrogskich w Warszawie. Vis-à-vis Muzeum powstało Centrum Chopinowskie.

Rewitalizacji poddano także Pałac w Żelazowej Woli, który został przekształcony w ośrodek kultury i edukacji. Odległemu od Żelazowej Woli o 10 km kościołowi w Brochowie, w którym Chopin został ochrzczony, przywrócono wygląd z czasów kompozytora i poprawiono akustykę, dzięki czemu mogą się tam odbywać koncerty. Otwarcie obu obiektów nastąpiło 23 kwietnia 2010r., w dniu chrztu Chopina.

Kulminacją Roku Fryderyka Chopina były trzy wydarzenia artystyczne. Od 22 lutego do 1 marca 2010r. Narodowy Instytut Fryderyka Chopina organizował Nadzwyczajne Koncerty Urodzinowe, wraz z podsumowującym je Koncertem Galowym w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie. W sierpniu 2010r. odbył się w Warszawie VI Międzynarodowy Festiwal "Chopin i jego Europa", a w październiku 2010r. - XVI Międzynarodowy Konkurs im. Fryderyka Chopina.

Rok Fryderyka Chopina był obchodzony również poza granicami Polski. 24 stycznia 2010r. w Cannes rozpoczęły się targi muzyczne MIDEM, w których udział brała Polska. Ważnym polskim akcentem była gala rozdania nagród MIDEM Classical Award, podczas której po raz pierwszy wręczone zostały nagrody związane z Chopinem. 26 stycznia 2010r. odbył się na targach MIDEM wielki galowy koncert Sinfonietti Cracovii, z którą wystąpił młody polski pianista Jan Lisiecki.

Fryderyk Franciszek Chopin (fr. Frédéric Chopin, 1810-1849), polski kompozytor i pianista, jest uważany za jednego z najwybitniejszych kompozytorów romantycznych, a także za jednego z najważniejszych polskich kompozytorów w historii. Był jednym z najsłynniejszych pianistów swoich czasów, często nazywany "poetą fortepianu". U źródeł jego twórczości leżała wrażliwość artystyczna oraz umiejętność czerpania wzorców z polskiej muzyki ludowej.

Słoneczny dzień w Łazienkach, przed pomnikiem Fryderyka Chopina stoi szkolna wycieczka. Jedna z uczennic szkicuje pomnik. Jej rysunek przyciąga uwagę... siedzącego na cokole kompozytora. Ożywiony wspomnieniami zaczyna opowiadać, że kiedyś sam bardzo lubił rysować. Aby dowieść, że tak było naprawdę, opuszcza pomnik i rusza w miasto w poszukiwaniu zagubionej partytury, na rewersie której widnieje jego szkic.

Tak zaczyna się nowa gra online "Chopin gra", która przedstawia miejsca związane z młodością muzyka i przybliża jego sylwetkę od mniej znanej strony. Bo w to, że Chopin wielkim pianistą był, nie wątpi nikt. Ale niewielu wie, że pisywał też wiersze, lubił parodiować innych i był niezłym rysownikiem.

Gra składa się z dziesięciu plansz. Część z nich przedstawia współczesną Warszawę, część miasto z lat 20. XIX w. Z zadaniami przy odrobinie spostrzegawczości i refleksu poradzi sobie każdy. W Pałacu Czapskich gracz będzie musiał wyszukać różnice między dawnym, a obecnym wyglądem Saloniku Chopinów. Dowie się, gdzie na Krakowskim Przedmieściu młody muzyk spędzał popołudnia. Pod oknami Pałacu Zamoyskiego złapie spadające fortepiany i naprawi ten zniszczony, który opisał Cyprian Kamil Norwid w "Fortepianie Chopina". W labiryncie w muzeum pianisty na Tamce zbierze kartki poszukiwanej partytury. Wszystko to przy dźwiękach mazurków, nokturnów i polonezów kompozytora.

Gra powstała na zlecenie Urzędu Miasta Stołecznego Warszawa i zapowiadała Rok Fryderyka Chopina 2010. Jest dostępna w pięciu wersjach językowych (po polsku, angielsku, niemiecku, francusku i hebrajsku).

(Źródła: m.in. Wikipedia)

Kontakt

Szkoła Podstawowa im. Stanisława Broniewskiego "Orszy"

Wałdowo Szlacheckie 57

86-302 Grudziądz

woj. kujawsko - pomorskie